In de stille Kempen, op de purp'ren hei Staat een eenzaam huisje, met een boom erbij Op een zomeravond, in m'n droom alleen Liep ik in gedachten langs dat huisje heen
refr.: Hoe mooi is de wereld, de zomerse hei Dat is hier op aarde de hemel voor mij Hoe mooi is de wereld, de zomerse hei Dat is hier op aarde de hemel voor mij
In dat eenzaam huisje zat een mooie vrouw Die zag in m'n ogen wat ik vragen wou Ze keek mij toen lachend en verlegen aan Schoof 't gordijntje toe en is toen heen gegaan
refr.
Maar wat heeft de liefde hier opnieuw verricht Want ons rood gordijntje gaat nu nooit meer dicht Door het kleine venster, dat ze vroeger sloot Lach ik naar ons kindje, op haar moeders schoot